1 augustus 2019: Beauvoorde (23 km)

Wandelen door de Moeren. Genieten van de rust, de stilte en het weidse, vlakke landschap van de polders in de uiterste Westhoek. Hier liggen enkele verborgen pareltjes.

Het pittoreske polderdorpje Beauvoorde ligt in de uiterste Westhoek op een boogscheut van de kust en de Franse grens. Het is een deelgemeente van Veurne en is zelf een fusiegemeente van de piepkleine dorpjes Vinkem en Wulveringem. Beide dorpjes vormen eigenlijk één woonkern en de kerken van beide dorpjes staan in vogelvlucht amper 500 meter van mekaar.

Beauvoorde heeft een mooi kasteel, dat is gelegen in een landschapspark en omgeven door een gracht. Het kasteel en het kasteelpark zijn toegankelijk voor het publiek. Het oorspronkelijke kasteel werd vermoedelijk gebouwd in de 12de eeuw. De Ieperse edelman Arthur Merghelynck kocht eind 19de eeuw het kasteel en liet het volledig restaureren. Bij het kasteel is er een bezoekerscentrum waar ook lokale streekproducten kunnen worden gekocht. Zie site.

Het parkoers van de wandeling had ik zelf aangemaakt en ik startte bij de kerk in Wulveringem. Een vijftal minuten later liep ik reeds door Vinkem en stond ik bij de Sint-Audomaruskerk, waarvan de toren van verre zichtbaar is in de polders.

Ik stapte eerst via de Boonakkerstraat noordwaarts naar Bulskamp. Rechts voor mij kon ik de torens van het nabije Veurne zien. Bij het verlaten van het dorpje moest ik de Bergenvaart of Colme over en zette koers in westelijke richting naar  De Moeren.  De Bergenvaart verbindt Veurne met het Frans-Vlaamse Bergues (Sint-Winnoksbergen).

Ik kwam eerst bij de “wiekenloze” Sint-Gustaafsmolen en wat verder bij het kasteel Sint-Flora. Dit landhuis was tijdens de Groote Oorlog een tijdje de verblijfplaats van Koning Albert I en de Koninklijke familie. De Sint-Gustaafsmolen is een poldermolen, die het overtollige water uit de lager gelegen polders pompte. Wat meer noordwaarts staat de witgekalkte (met wieken) Sint-Karelsmolen

De kaarsrechte Noordmoerstraat zou me gedurende meer dan vier kilometer verder begeleiden tijdens mijn tocht door De Moeren. Het open en weidse polderlandschap zorgde voor mooie vergezichten. Eeuwenlang was er hier een moerassige streek en het was Cobergher die in de 17de eeuw zorgde voor de drooglegging en de inpoldering van het gebied.

Bij het gehucht Moeresmisse was ik op amper een tweetal kilometer van de grens met onze zuiderburen. Hier in een café was ooit het gemeentehuis van het dorpje. Hier staat ook nog het laatst overgebleven “commiezenkotje”, een wachthuisje voor de douaniers. Deze dunbevolkte grensstreek was destijds een uitgelezen gebied voor smokkelaars of “blauwers”.

Pal op de grens (Franse kant) staat het café “le Relais”. Dit was mijn eerste halte. Ik bemerkte de rood-witte tekens van de GR5A. Het GR-pad volgt hier een viertal kilometer de “schreve”. In 2016 was dit de laatste etappe van het GR5A-avontuur toen ik van Stavele naar De Panne wandelde (zie verslag).

Ik wandelde nu een drietal kilometer op Frans grondgebied. Voor mij zag ik de kerktoren van het Franse stadje Hondschoote. In de Rue Saint-Antoine, bij het gelijknamige café, was ik opnieuw in België. Ik besloot om van hieraf verder de GR5A te volgen naar Houtem, mijn volgende bestemming. Ik verliet dus het traject dat ik had uitgestippeld.

Houtem heeft een mooi kerkje en in de Pastorie was tijdens de Eerste Wereldoorlog het Groot Hoofdkwartier van het Belgisch Leger gevestigd. Op het terras van “’t Klein Plezier” pauzeerde ik een tweede en laatste maal.

Er bleven nog een viertal kilometer tot Wulveringem. In de Joe Englishstraat staat een gedenkteken voor Joe English, kunstenaar en frontsoldaat. Hij stierf hier wat verder in het legerhospitaal “L’Océan”. Een betonnen kerkpad bracht me opnieuw bij het kerkje van Wulveringem.

Na de wandeling bracht ik nog een kort bezoek aan de kerk. Er zijn tal van kunstwerken uit de jaren 1600 en 1700. In het kader van “Vlaamse Meesters in Situ” kan men er een schilderij bewonderen van de 17de eeuwse Duinkerkse schilder Jan van Reyn, een leerling van Antoon van Dyck.

Mijn fotoreportage: Beauvoorde 1 augustus 2019

Facebooktwitterpinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.