23 maart 2019: Breskens (Nl) (22 km)

Langs de kust van Zeeuws-Vlaanderen en over het Kustpad van Breskens tot bij het strandpaviljoen van Groede aan Zee.

Daarna terug over de dijk langs de Zwartegatsche Kreek tot Groede Podium. In het pittoreske dorpje Groede genoten we in de gasterij “De Drie Koningen” van een tripel “Marckensteijn”.

Vanuit Groede stapten we door de polders terug naar Breskens.

Bij de start van onze tocht was ons ’s morgens in de haven van Breskens een heel speciale vissersboot opgevallen met de kentekens HA10. HA zijn de registratieletters van de vissersschepen uit Harlingen, een Friese havenstad.

We waren heel benieuwd en we planden na de tocht een bezoekje aan de HA10. Deze morgen, bij laagtij, lag de boot heel diep aangemeerd in de haven. Bij aankomst na de tocht was het ondertussen hoogtij en lag de boot ter hoogte van het ponton. Schipper Cor kwam net met een kleinere boot aangevaren. We hadden geluk want op een bord konden we de openingsuren nalezen: “24 uur en 7 op 7 indien aanwezig”.

We gingen aan boord en op onze vraag of we iets konden drinken, serveerde Cor ons meteen een flesje witte wijn. We bestelden ook een bordje zeeuwse oesters. Alhoewel de boot in de vissershaven was aangemeerd, viel het ons op dat er toch heel wat deining was. Wat later merkten we op dat het waterpeil nog hoger was gestegen en dat het ponton inmiddels volledig onder water stond. Een jong koppeltje liep geamuseerd door het water over het ponton met de broek opgerold en de schoenen in de hand. We waren verrast dat het waterpeil op zo een korte tijd zo snel was gestegen en we begrepen dat een zelfde lot als het jonge koppel ons te wachten zou staan.

Toen ik aan Cor wat meer uitleg vroeger over de hoge waterstand mompelde hij iets waardoor ik begreep dat het springtij was. Daardoor was het peil bij hoogwater vandaag nog hoger dan normaal. Aangezien volgens Cor dit hoge waterpeil nog wel een tijdje zou aanhouden, konden we bijgevolg niks anders dan ook onze broekspijpen op te rollen en van de boot te springen. We namen afscheid van de stoere zeebonk en we waadden door het water over het ponton naar de droge oever, waar een bende “ramptoeristen” ons stond aan te staren.

Mijn foto’s: Breskens 23 maart 2019

Facebooktwitterpinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.